Een logo is meer dan een plaatje.

Bij klantwerk laat ik het resultaat zien. Bij mijn eigen merk kan ik ook laten zien waarom ik iets koos, en hoe ik tot die keuze kwam.

Dit proces is precies wat je van een ontwerper wil weten voordat je er een inhuurt.

Van alles wat ik voor mezelf maakte, deed ik hier het langst over. Ik had zoveel richtingen liggen dat kiezen het echte werk werd.

Het moest niet alleen goed zijn. Het moest voelen als mij.

Het startpunt is een f, geschreven zoals ik hem met de hand zou zetten. Die geschreven vorm is het logo niet, maar alles wat volgt komt voort uit die ene beweging.

In de vorm zitten meer letters dan je op het eerste gezicht ziet: twee keer een S van studio, en lussen die een C omsluiten, de eerste letter van mijn eigen naam. Samen vormen ze een bloemachtige figuur. Rechts steken twee uiteinden uit, die verwijzen naar typografie.

Gedempt blauw naast warme, zandige tinten. Rust, iets vrouwelijks, en een knipoog naar strand en water.

Dit is het punt dat wat mij betreft blijft hangen: een logo is geen plaatje dat je erbij zoekt. Er zit een idee achter, en een gevoel dat het uitstraalt nog voordat iemand je naam heeft gelezen.

Drie lettertypes, elk met een eigen taak. Het hoofdlettertype draagt de grote momenten: het woordmerk, titels en korte statements. Het tweede lettertype doet het dagelijkse werk. Het laatste vult aan waar het klein en technisch wordt.

Zo staat verfijning waar je hem ziet, en helderheid waar hij moet werken.